آنچه یاد خواهید گرفت:
مروری بر شبکه انتقال
محیط انتقال
چندگانهسازی
فناوریهای حمل
PDH ،SDH ،DWDM
ارتباطات مایکروویو
راهکار شبکه حمل مبتنی بر IP
کاربرد شبکه حمل در شبکه ارائهدهنده خدمات
پیشنیازهای دوره
درک اولیه از اصطلاحات مخابراتی
توضیحات دوره
انتقال به موجودیتی در شبکه گفته میشود که ترافیک حجیم را بین گرههای شبکه حمل میکند. این حمل از طریق یک حامل انجام میشود؛ حاملی که همه چیز روی آن بستهبندی و روی هم انباشته میگردد.
شرکتکنندگان درباره شبکه حمل یاد خواهند گرفت؛ شبکهای که میتوان آن را به لایههای مختلفی مانند شبکه دسترسی، دسترسی شهری، تجمیع شهری، هسته و ستون فقرات تقسیم کرد. به طور خلاصه:
شبکه دسترسی ارتباط مایل آخر را از تجهیزات محل مشتری تا شبکه فراهم میکند.
شبکه دسترسی شهری شبکهای است که گرههای دسترسی را به گرههای تجمیع متصل میکند.
شبکه هسته از سوئیچهای لایه هسته تشکیل شده است. این لایه عمدتاً برای ایجاد ارتباط متقابل میان کاربران مختلف به کار میرود.
ستون فقرات بخشی از شبکه است که بخشهای مختلف شبکه را به یکدیگر متصل میکند و مسیری برای تبادل اطلاعات میان شبکههای محلی (LAN) یا زیرشبکههای مختلف فراهم میسازد.
محیط انتقال وسیلهای است که سیگنال از طریق آن از مکانی به مکان دیگر منتقل میشود. دو نوع رسانه در محیط انتقال به کار میرود: رسانه هدایتشده و رسانه هدایتنشده
رسانههای هدایتشده، همان پیوندهای فیزیکی هستند که سیگنالها در آن به مسیری باریک محدود میشوند. رسانه هدایتنشده، همان رسانه بیسیم است.
دو نوع حالت حمل وجود دارد که بیشتر مورد استفاده قرار میگیرند: مایکروویو و فیبر نوری
چندگانهسازی برای ارسال چندین سیگنال از طریق یک رسانه انتقال پرظرفیت مشترک، مانند مس یا فیبر، به کار میرود.
فناوریهای اصلی حمل که در شبکه انتقال استفاده میشوند عبارتند از:
سلسلهمراتب دیجیتال ناهمزمان (PDH)
سلسلهمراتب دیجیتال همزمان (SDH)
چندگانهسازی با تقسیم طولموج چگال (DWDM)
چندگانهسازی با تقسیم طولموج درشت (CWDM)
این موارد بخش قابل توجهی از محتوای آموزشی کل دوره را تشکیل میدهند.
این دوره برای چه کسانی مناسب است؟
هر کسی که علاقهمند است درباره انتقال مورد استفاده در شبکههای مخابراتی بیشتر بداند.